Wij kennen de Godin Nerthus alleen uit het boek Germania van de Romeinse schrijver Tacitus.
Maar hoe betrouwbaar is deze tekst nu eigenlijk? Het blijkt dat we helaas helemaal niets met zekerheid kunnen weten.
Zelfs de naam Nerthus zou wel eens niet kunnen kloppen. En waar lag dat eiland met Haar heiligdom dan?
Een aflevering over heel kritisch naar bronnen kijken.
Dan volgen de Reudigni, Aviones, Anglii, Varini, Eudosi, Suardones en Nuithones die door rivieren en bossen worden beschermd.
Over de afzonderlijke stammen valt niet veel bijzonders te melden, behalve dat zij gezamenlijk Nerthus, d.i. moeder Aarde, vereren en geloven dat zij deelneemt aan het leven der mensen en dat zij naar de stammen komt gereden.
In een heilig bos op een eiland in de Oostzee staat een heilige wagen die met een doek is toegedekt en alleen door de priester mag worden aangeraakt. Hij merkt het als de godin in haar heiligdom is aangekomen en begeleidt haar dan met diepe eerbied, als zij in de door koeien getrokken wagen door het land rijdt.
Dan zijn het dagen van vreugde en de plaatsen die de godin de eer waardig keurt ze te bezoeken zijn feestelijk versierd. Dan wordt er geen oorlog gevoerd, dan grijpt men niet naar de wapens en al het ijzer is goed opgeborgen.
Maar de vrede en rust kent men slechts tot aan het moment waarop de godin de omgang met de sterfelijken beu is en dan begeleidt dezelfde priester haar weer terug naar haar heiligdom. Daarop worden wagen en doek, en - als men dat wil geloven - de godin zelf gewassen in een afgelegen meer. De slaven die daarbij helpen, worden door datzelfde meer verslonden.
Vandaar de geheime angst en de heilige vrees om wat het dan ook moge zijn te zien, wat alleen ten dode gewijden mogen aanschouwen.
Tacitus, Germania 40
Interessante links
De website van Martin
Nerthus / Hertha
Boeken
Reactie plaatsen
Reacties